Boiska dodatkowo stadiony
W pierwszych latach swojego istnienia Milan wielokrotnie zmieniał boiska, na których rozgrywał swoje mecze w charakterze
gospodarz[22]. Łącznie mediolański zbiór grał na ośmiu różnych boiskach. Od grudnia 1949 mediolański zbiór występuje w środku roli gospodarza na stadionie San Siro.
- Trotter (1900 – 1903). Nieistniejące wcześniej stadion
znajdujące się do wnętrza miejscu, gdzie współcześnie
istnieje mediolański Dworzec Centralny. Położone na placu Andrea Doria posiadało zaledwie
drewniane bramki bez siatek dodatkowo linie namalowane wapnem. Mecze wolno
było odtwarzać zbyt darmo. W meczu Milanu z Genoą padł dotychczasowy rekord frekwencji: zlot
obserwowało 500 widzów[23].
- Acquabella (1903 – 1905). Od towarzyskiego meczu z Genoą 15 marca 1903 (0:0). Boisko posiadało niewielką trybunę i było ogrodzone, preludium na mecze jeszcze był nieodpłatny[23].
- Campo Milan di Porta Monforte (1906 - 1914). W późniejszych latach (od 1909), po zmianie umiejscowienia wejścia na boisko, imię zmieniona na Campo di Via Fratelli Bronzetti. Po kiedyś najważniejszy obowiązywał zakup biletów, 7 stycznia 1906 na Porta Monforte po razu jednego
najwyższy we Włoszech został rozegrany rozgrywka z siatkami wewnątrz
bramkach[23]. (Milan - US Milanese 4:3). Pierwszym graczem rossonerich który umieścił piłkę do wnętrza siatce był Guido Pedroni.
- Arena Civica (1908 - 1914, 1941 - 1949).
- Velodoromo Sempione (1914 - 1920). Stadion pod via Arona posiadał duet zadaszone trybuny. Inauguracja nastąpiła 31 maja 1914, Milan zremisował z FC Phoenix Karlsruhe 3:3[23].
- Campo Pirelli (1919). Z boiska do wnętrza północnomediolańskiej dzielnicy Bicocca Milan korzystał od momentu września do listopada 1919. Dodatkowo w środku sezonie 1919/20 Milan występował gościnnie na boiskach Campo Ausonia Pro Gorla plus Campo U.S. Milanese.
- Viale Lombardia (1920 - 1926). Stadion (obecnie Viale Campania) posiadał obszerne trybuny również szatnie z prawdziwego zdarzenia. Swoje mecze rozgrywała też na zanim
włoska skład narodowa[24].
- San Siro (1926 – 1941, od momentu 1945).